به سايت اتحاديه آزاد کارگران ایران خوش آمديد

با دفاع قاطعانه از اسماعیل عبدی سرکوب و خفه کردن صداهای اعتراض به پایمال شدن حقوق انسانی به بهانه پوچ امنیتی را پایان دهیم

نویسنده: جوانمير مرادي

اسماعیل عبدی از فعالین و رهبران جنبش معلمان از روز 10 اردیبهشت، در یکمین سال روز اعتصاب غذای مشترک با جعفر عظیم زاده به دنبال انتشار بیانیه مشترکشان علیه امنیتی کردن فعالیتهای صنفی و احتماعی با خواست ممنوعیت امنیتی کردن این گونه فعالیتها و مختومه شدن کلیه پرونده هائی که با اتهامات امنیتی علیه فعالین تشکیل شده اند، اقدام به اعتصاب غذا نموده و بعد از 33 روز با وجود وخامت حالش و همچنین با وجود گستردگی اعتراضات داخلی و بین المللی به ادامه زندانی نمودن اسماعیل عبدی، دستگاه قضائی و دیگر مقامات مسؤل حکومتی از جمله روحانی که در مناظرات انتخاباتی رقیب خود دوستدار زندان و اعدام معرفی می کرد و خود را به ظاهر مخالف، همچنان بر تشدید فشار بر این معلم زندانی مصر هستند.

آتنا دائمی اگر چه زیر فشار اعتراضات اجتماعی و حمایت های توده ای بعد از 52 روز اعتصاب غذا به یکی از خواسته هایش (تبرئه خواهرانش) رسید، اما هنوز مانند اسماعیل عبدی به خاطر فعالیت هائی که ذکر شد به هفت سال زندان محکوم شده و همچنان در زندان است.

 اسماعیل و آتنا، این انسانهای شریف، صدای اعتراض به فقرو تنگدستی، بی حقوقی کودک، کشتن انسان (اعدام) و صدای دفاع از حرمت و کرامت انسان و به طور کلی پاسداشت از انسانیت، از درون زندان با گرفتن جان خود بر کف دستانشان را بلند کرده اند.

نزدیک به یک قرن است که کارگران، معلمان، مزدبگیران فرودست و انسانهای آزادیخواه جوامع غربی بعد از طی دورانی از مبارزه متحدانه و با حمایت از فعالین خود، دولتها را به عقب نشاندند و خیلی از حقوق خود، که امروز در قرن بیست و یکم در ایران به رسمیت شناخته نشده و حتی ممنوع هستند را تحمیل کرده اند.

رسیدن ما کارگران، معلمان، مزدبگیران کم درآمد و بیکاران و همه انسانهای آزادیخواه ایران به ابتدائی ترین حقوق خود نیز در گرو اعتراض به دهن کجی به تحقق خواسته ها یمان است و امروز که صفی قدرتمند در  حمایت از اسماعیل عبدی وآتنا دائمی شکل گرفته، با پیوستن به آن با خواست آزادی فوری اسماعیل عبدی، آتنا دائمی، آرش صادقی، گلرخ ایرائی و دیگر زندانیان با اتهامات امنیتی صف خود را قدرتمندتر کنیم.

جوانمیر مرادی   11/3/1396