به سايت اتحاديه آزاد کارگران ایران خوش آمديد

از سی و یک تیر تا نوزده اسفند

نویسنده: محمد حسن پوره

سی و یک تیر سال 94روز مهمی در جنبش عدالتخواهانه نیروی کار بخش آموزش ایران است ،روزی که با فراخوان کانونها برای تجمع سکوت مقابل مجلس برای آزادی دبیرکل کانون صنفی معلمان ایران آقای اسماعیل عبدی در تاریخ جنبش معلمان ایران ثبت شد.تجمع سکوتی که فریادش رساتر از هر صدایی بود ،فریاد علیه امنیتی شدن فضای فعالیت صنفی و دستگیری فعالین صنفی.

فریاد و مطالبه ی تجمع سکوت، آنقدر رسا بود که قبل از روز حماسه ،فعالین را متذکر شده بودند که روز سی و یک تیر در تجمع حضور نداشته باشند و روز موعود حضور خیره کننده نیروهای امنیتی در بهارستان و مبادی ورودی به بهارستان نشان از ارزش خاص مطالبه معترضین داشت.تجمع قبل از انجام مراسم  با دستگیری وسیع معلمان برگزار نشد و تجمعی که قرار بر سکوت اجرا شدنش بود ،آنچنان طنین انداز شد که برگ زرینی شد در جنبش معلمان ایران.

حماسه سی و یک تیر ،در تاریخ جنبش معلمان ایران نشان داد که بستر های عینی و ذهنی جنبش معلمان ایران با بهره گیری از شیوه های نوین ارتباطی و روش های مدنی و رشد آگاهی در بدنه این جنبش مهیاست .بدنه اجتماعی جنبش نوپای معلمان ایران به مدد ابزارهای نوین ارتباطی به حقوق خویش بیشتر از هر زمانی آگاه است ،بدنه اجتماعی جنبش معلمان با فقر و فرق روبروست و دلایل این فقر و فرق را بدنه جنبش مطلع شده است.این بدنه با بیش از یک میلیون معلم از سیاست های نادرست آموزشی ،کالایی شدن و خصوصی سازی آموزش رنج می برند و از آن بیزارند و خواهان آموزش رایگان آنچه قانون اساسی صراحتا بر آن تاکید نموده است می باشند. 

جنبش اجتماعی معلمان ایران که نیروی کار بخش آموزش را تشکیل میدهد دارای ساختاری پویا ،دینامیک و رو به رشد است و شاید تشکل هایی که ماهیتا نقش احزاب را ایفا میکنند تلاش دارند اعتراضات صنفی و مستقل معلمان را تحت شعاع عملکرد حزبی خود قرار دهند و به شیوه های گوناگون از اعتراضات مستقل معلمان جلوگیری نمایند . اما جنبش معلمان حرکتی از پایین شکل گرفته می باشد و حتی بعضا کانونها و تشکلها خود را با حرکتهای اعتراضی جنبش هماهنگ می کنند .

نگاهی به شعارهای جنبش از سی و یک تیر تا نوزده اسفند نشان میدهد که جنبش رو به رشد نیروی کار بخش آموزش ایران سه رویکرد را در راس خواسته ها و مطالبات خود قرار داده است .

آزادی معلمان زندانی ،این مطالبه محوری ترین و اساسی ترین خواسته جنبش معلمان است ،چرا که این مطالبه یعنی رفع امنیتی شدن فضای فعالیت صنفی و حق داشتن تشکل های مستقل صنفی.و حماسه سی ویک تیر نیز برای این مطالبه صورت گرفت و آزادی دبیرکل کانون صنفی معلمان آقای اسماعیل عبدی ،ضمن اینکه همزمان فعالینی چون آقای بداقی،باقری در زندان و اقای بهشتی حکم سنگین مواجه شده بودند.

اعتراض به خصوصی سازی مدارس و کالایی شدن آموزش ،بخش رسانه ایی دولتی و وابسته به سازمانهای خاص بعد از فراگیر شدن جنبش معلمان در قالب برنامه های مختلف خبری سعی در تاثیر گزاری روی افکار عمومی جامعه بودند تا دلیل اعتراضات معلمها را صرفا اعتراض به حقوق بیان کنند و در همان زمان مقایسه تعطیلی معلمها با سایر کارکنان دولت توسط حتی چهر های نظامی صورت پذیرفت .اما این رویکرد و مطالبه یعنی اعتراض به خصوصی سازی مدارس و کالایی شدن آموزش این پیام را به جامعه رساندکه معلمها ضمن اینکه معترض به کم بودن دستمزد دارند نسبت به خصوصی سازی مدارس و طبقاتی شدن دانش آموران معترض هستند .

مشکلات معیشتی و فریاد فرق و فقر،رویکرد سوم اما قدیمی جنبش معلمان است ویک بخش مشترک با سایر مزد بگیران است که  مورد استثمار قرار گرفته اند.

سه مطالبه یا رویکرد جنبش معلمان از سی و یک تیر 94 تا نوزده اسفند 95به مطالبات عینی و ملموس جنبش معلمان تبدیل شد که دو بخش این مطالبات ،مطالبه عمومی است و جنبش معلمان به ایفای رسالت خویش مبنی بر اعتراض به خصوصی سازی گسترده و کالایی شدن آموزش پرداخت تا دین خود را نسبت به خانواده ی دانش آموز و خود دانش آموز ادا نماید .

جنبش نوپای معلمان به مرحله ای از رشد و بلوغ رسیده است که در برابر استفاده از حربه تشکلهای کنترل شده ،خود مستقلا و آگاهانه و مطالبه محور به دنبال گرفتن حقوق پایمال شده خود و دانش آموزش باشد.

سی ویک تیر 94 دوره ای مهم دربلوغ جنبش نیروی کار بخش آموزش ایران است ،دوره ای که همراه با رشد آگاهی نسبت به حقوق خود و محوریت آن مطالبه محور بودن ،می باشد .

وقتی که ساختار یک حرکت اعتراضی پویا است ،وقتی که شیوه مدنی اعتراض مورد قبول همگان است ،وقتی که شعارهای عمده و اصلی و مطالبات مشخص است ،وقتی که حرکت رو به رشد است و حامیان وضع موجود به جای حل مساله به پاک کردن صورت مساله می پردازند ،حرکت رو به رشد بدنه اجتماعی جنبش به ریشه دواندن و گسترش خود می پردازد.

جنبش  نیروی کار بخش آموزش ایران جنبشی است که فقط مختص شاغلین نیست ،وضعیت دردناک بازنشستگان و آینده ای که شاغلین برای خود در سیما و زندگی بازنشستگان می بینند سبب شده جنبش معلمان ایران در این بخش منفک نشده و تمایز و خطی بین این دو بخش جنبش دیده نشود و حضور حتی پر رنگتر بازنشستگان در تجمع های اعتراضی در سه سال اخیر نشان از ضرورت تقویت این جنبش می دهد که اگر امروز در پیگیری مطالبات خود مصمم نباشد آینده چندان دور نیست و در کشاقوس ناملایمات زمانه در کهنسالی نیز باید پیگیر حقوق از دست رفته خویش باشد .

جنبش رو به رشد معلمان ایران به مرحله جدیدی از حیات خویش قدم میگذارد و آنچه مهم میباشد آگاه بودن این جنبش از حقوق تضیع شده خویش و لزوم پیگیری این حقوق است ؛

آزادی فعالیت های صنفی و داشتن تشکلهای مستقل به نص صریح قانون اساسی

آزادی فعالین صنفی

رفع فقر و فرق و بهبود معیشت

تحصیل رایگان و جلوگیری از گسترش خصوصی سازی و کالایی شدن آموزش

گرامی باد خاطر حماسه سی ویک تیر و حماسه سازان این روز بزرگ در جنبش معلمان ایران