به سايت اتحاديه آزاد کارگران ایران خوش آمديد

اخبار کارگری از دیگر سایتها - از لا به لای روزنامه ها 8 مرداد 96

تجمع کارگران کارگران چوب و فلز اردکان ، اعتراض دو هفته ایی کارگران سیمان کارون، ادامه تجمعات اعتراضی کارگران کارخانه چوب و فلز اردکان و...

اعتراض کارگران چوفا نسبت به بلاتکلیفی شغلی/معوقات پرداخت نشد

کارگران چوب و فلز اردکان چندین ماه مطالبات مزدی پرداخت نشده دارند؛ این کارگران چندین بار به شرایط موجود اعتراض کرده‌اند. مقامات فرمانداری ابراز امیدواری کرده‌اند مشکلات کارگران چوفا به زودی حل شود.

کارگران چوب و فلز اردکان (چوفا) بیش از پنج ماه معوقات مزدی پرداخت نشده دارند؛ این کارگران روز گذشته (هفتم مرداد) مقابل استانداری یزد دست به تجمع زدند.

این کارگران در اعتراض به عدم پرداخت دستمزد و مطالبات خودچندین بار به فرمانداری شهرستان اردکان مراجعه کرده بودند که تاکنون نتیجه‌ای نداشته است.

از قرار معلوم، این کارگران علاوه بر دستمزد، از سال گذشته نیز مطالبات مزدی پرداخت نشده دارند؛ برای مثال عیدی آنها در سال 95 پرداخت نشده‌است.

آخرین تجمع قبلی این کارگران به سوم مرداد ماه برمی‌گردد که در آن روز، مقابل فرمانداری اردکان تجمع کرده بودند.

فرمانداری اردکان اعلام کرد؛ در تجمع چهارشنبه گذشته به کارگران وعده رسیدگی داده‌ شده است. مقامات فرمانداری همچنین ابراز امیدواری کردند که مشکلات کارگران چوفا به زودی حل شود.

کارگران چوفا ضمن انتقاد از شرایط موجود می‌گویند: علاوه بر معوقاتی که داریم، سطح تولید در کارخانه پایین آمده و ما نگران بیکاری و بلاتکلیفی هستیم.

 

اعتراض دو هفته‌ای کارگران سیمان کارون/کارفرما: ادامه تولید تنها راه‌حل مشکلات

حدود ۴۷۰ نفر از کارگران شاغل در کارخانه سیمان کارون (مسجد سلیمان) از حدود دو هفته پیش تا هم‌اکنون در اعتراض به عدم دریافت حقوق، فعالیت شغلی خود را متوقف کرده‌اند.

منابع خبری ایلنا در کارخانه سیمان کارون (مسجد سلیمان) از اعتراض صنفی کارگران این واحد صنعتی به خاطر پرداخت نشدن دست‌کم سه ماه مطالبات مزدی خبر می‌دهند.

این واحد صنعتی حدود ۴۷۰ کارگر دارد، معترضان از حدود دو هفته پیش اعتراض صنفی خود آغاز کرده‌اند.

جدا از این این طلب، کارگران سیمان کارون بابت سایر مطالبات مزدی و حق بیمه‌های پرداخت نشده نیز بستان کار هستند و در این رابطه اداره تامین اجتماعی حاضر به تمدید دفترچه بیمه آنها نیست.

علاوه بر این به نقل از کارگران معترض گفته می‌شود که آنها بابت سنوات دو سال گذشته و برخی مزایای عرفی همانند سبد کالا محروم شده‌اند.

طبق اظهارات این کارگران معترض، طبق صورت جلسه شورای تامین قرار بود همه مطالبات معوقه کارگران سیمان کارون تا تاریخ۳۱ خرداد ماه به روز شود اما هنوز هیچ اتفاقی در راستای عملیاتی شدن این مصوبه نیفتاده است

.

کارفرما: مشکلات بیمه‌ای کارگران سیمان کارون برطرف شد

در این رابطه «مسعود تقی‌زاده» رئیس کارخانه سیمان کارون با تایید معوقات مزدی ۴۷۰ کارگر این واحد تولیدی در خصوص اعتراض صنفی کارگران گفت: کارگران این کارخانه از روز ۲۵ تیر ماه اعتراض صنفی خود را در اعتراض به معوقات مزدی و بیمه‌ای آغاز کرده‌اند.

او با بیان اینکه روز گذشته بخشی از معوقات بیمه‌ای کارگران به تامین اجتماعی پرداخت شده است، افزود: در حال حاضر موضوع تمدید نشدن دفترچه‌ای درمانی کارگران برطرف شده و همه دفترچه‌ها قابل تمدید و تعویض است.

به گفته آقای تقی‌زاده، پرداخت مطالبات کارگران تنها در صورت ادامه فعالیت‌های این واحد تولیدی میسر است. وی گفت: همه مسئولان شهرستانی و استانی در جریان مشکلات به وجود آمده در سیمان کارون هستند و در این زمینه جلسات متعددی را در پیگیری به این مشکلات  انجام داده‌اند.

این کارفرما در ادامه با بیان اینکه من به تازگی (حدودا دو ماه) مسئولیت مدیریت کارخانه را برعهده گرفته‌ام، افزود: از همه کارگران می‌خواهم تا با خاتمه اعتراض صنفی خود، امکان به برطرف شدن مشکل پیش آمده را فراهم کنند.

 

دستمزد خبازان ثابت مانده است/با افزایش قیمت نان؛ کارگران متضرر می‌شوند

یک فعال صنفی کارگران خباز با انتقاد از ثابت ماندن مزد خبازان می‌گوید: فعالان صنفی خبازان بارها اعلام کرده‌اند که با افزایش قیمت نان مخالفند.

یدالله صمدی (فعال صنفی کارگران خباز) در گفتگو با خبرنگار ایلنا، در ارتباط با شایعاتی که درباره افزایش قیمت نان منتشر شده، گفت: در روزهای گذشته خیلی‌ها از افزایش قیمت نان سخن گفته‌اند؛ حتی پیش از این، رئیس اتحادیه نان‌های حجیم و نیمه‌حجیم ایران نیز موضوع گران شدن قیمت نان را مطرح کرده؛ ادعای این مقام کارفرمایی این است که هزینه‌های تمام شده نان ازجمله دستمزد کارگران افزایش داشته که این ادعا صحیح نیست.

وی با بیان اینکه دستمزد خبازان کشور از آذر ماه 93 تغییر نکرده، افزود: در سالهای گذشته به عنوان کارگران نانوا بارها اعلام کردیم که با افزایش قیمت نان مخالف هستیم.

دبیر انجمن صنفی خبازان سنندج در تشریح جزییات این مطلب گفت: به دلایل متعدد با افزایش قیمت نان مخالفیم؛ اول از همه اینکه چون قدرت خرید مردم و دستمزدبگیران پایین است، افزایش قیمت نان به فقر  بیشتر می‌انجامد و درنهایت کلِ طبقه کارگر متضرر می‌شود.

صمدی ادامه داد: دلیل دیگر ما خبازان برای مخالفت این است که از آنجا که دستمزد کارگران نانوا در سراسر کشور، کارمزدی است؛ وقتی قیمت نان بالا برود، تعداد نان‌های خریداری شده توسط هر خانوار ایرانی کم می‌شود و درنتیجه دستمزد نهایی خبازان هم به تبع آن کاهش می‌یابد. بنابراین منوط کردن افزایش مزدی خبازان به افزایش قیمت نان نه به نفع مردم است و نه به نفع خبازان؛ در این میان فقط کارفرماها هستند که از گران شدن نان سود می‌برند.

صمدی در پایان اظهار داشت: این وظیفه دولت و مجموعه وزارت کار است که به فکر کارگران نانوایی‌ها باشند و برنامه‌ای منطقی و حساب شده برای افزایش دستمزد این کارگران داشته باشند.

 

مجوز استخدام ۲۵۰۰ نفر در وزارت نفت صادر شد/انتظار برای ساماندهی قراردادموقتی‌ها

روز گذشته، استخدام ۲۵۰۰ نفر در وزارت نفت قطعی شد. کارکنان قراردادی و پیمانکاری صنعت نفت همچنان در انتظار تغییر اوضاع و تبدیل وضعیت هستند.

به گزارش ایلنا، روابط عمومی وزارت نفت، مجوز انتشار آگهی استخدام ۲۵۰۰ نفره را برای شرکت ملی نفت ایران صادر کرد.

قرار است این آگهی استخدام هفته جاری در تعدادی از روزنامه‌های کثیر‌الانتشار و برخی از سایت‌های تخصصی حوزه صنعت نفت منتشر شود.

در عین حال کارکنان قراردادی و پیمانی صنعت نفت که از شرایط شغلی خود ناراضی هستند، انتظار دارند در اولویت استخدام قرار داده شوند. این کارکنان که به شدت از تبعیض در صنعت نفت و گاز انتقاد دارند، تبدیل وضعیت را مهم‌ترین مطالبه خود می‌دانند.

در ماههای پایانی سال گذشته، مقامات وزارت نفت از تصمیم خود برای ساماندهی قراردادموقتی‌ها سخن گفتند؛ علیرغم وعده‌های مکرر، هنوز در این رابطه اقدامی صورت نگرفته‌است و کارکنان قرارداد موقت منتظرند تا سازوکار استخدام‌های جدید اعلام شود؛ سوال اینجاست که آیا کارکنان قرارداد موقت که سال‌ها سابقه کار در صنعت نفت را دارند، در اولویت استخدام قرار خواهند گرفت یا خیر.

 

ادامه تجمعات اعتراضی کارگران کارخانه چوب و فلز اردکان نسبت به بلاتکلیفی شغلی ومعیشتی،مقابل استانداری یزد

روز۷مرداد،جمعی از کارگران کارخانه چوب و فلز اردکان درادامه اعتراضاتشان نسبت به بلاتکلیفی شغلی ومعیشتی مقابل استانداری یزد تجمع کردند.

 به گزارش یک منبع خبری محلی،کارگران چوفای اردکان ۹ماه مطالبات مزدی پرداخت نشده دارند واز قرار معلوم عیدی این کارگران نیز در سال گذشته پرداخت نشده است.

این کارگران در اعتراض به عدم پرداخت دستمزد و مطالبات خودچندین بار به فرمانداری شهرستان اردکان مراجعه کرده بودندکه تا کنون نتیجه ای نداشته است

 

تجمع کارگران اداره راهداری اصفهان دراعتراض به نداشتن امنیت شغلی وقراردادکاری و عدم پرداخت۹ماه حقوق مقابل استانداری اصفهان

پیش از ظهر روزشنبه هفتم مردادماه، جمعی از کارگران اداره راهداری و حمل‌ونقل استان اصفهان دراعتراض به نداشتن امنیت شغلی وقراردادکاری وعدم پرداخت ۹ماه حقوق مقابل استانداری اصفهان تجمع کردند.

یکی از کارگران راهداری اصفهان که خواست نامش فاش نشود در گفت‌وگو با خبرنگاری با اشاره به دلیل حضور در این تجمع اظهار داشت: اغلب کارگرهایی که اینجا هستند سابقه بالای ۱۰ الی ۱۱ سال دارند، کسانی هستند که ۲ الی ۳ ماه دیگر بازنشسته می‌شوند، مدیران از ۲ جهت به ما فشار می‌آورند، ابتدا تعدیل نیرو است و اینکه تا کنون چنین اتفاقی رخ نداده شعار سال و اشتغال بوده است.

وی افزود: ۳۰ درصد نیروهای تعدیل‌شده، حدود ۷۰۰ نفر کارگر راهداری هستیم که حدود ۱۰۰ نفر نگهبان و بقیه راهدار و راننده هستند که همه نیز زحمتکش هستند و برای این کشور جاده درست می‌کنیم و بازگشایی می‌کنیم، این حق ما نیست که پس از ۹ ماه بی‌حقوقی این‌گونه با ما برخورد کنند.

کارگر راهداری خاطرنشان کرد: همه به‌دنبال حقوق خودمان هستیم و میانگین حقوق ما یک‌میلیون است، ما نیروهای خدماتی نیستیم و از نیروهای اجرایی هستیم و متأسفانه هر روز بر ما فشار می‌آید، ما کارگران نخستین وزارت‌خانه‌ای بودیم که مورد ظلم قرار گرفتیم.

وی تصریح کرد: بنده به‌عنوان نماینده کارگران به ملاقات شیشه‌فروش و طرفه رفتیم که به ما گفتند ۱۰ روز آینده پاسخ دریافت می‌کنیم، ما قرارداد سفید داریم و قراردادی برای امضا با ما ندادند، طبقه شغلی به ما نداده‌اند، کمترین حقوق را دریافت می‌کنیم.

 

تجمع کارگران پروژه قطارشهری اهوازدراعتراض به عدم پرداخت یکسال حقوق مقابل استانداری خوزستان

کارگران معترض تهدید به اخراج از کارشدند

روزشنبه هفتم مردادماه،جمعی از کارگران پروژه قطارشهری اهواز(شرکت کیسون)،دراعتراض به عدم پرداخت یکسال حقوقشان مقابل استانداری خوزستان تجمع کردند.

یکی از معترضان حاضر در تجمع که خواست نام او برده نشودبه خبرنگاری گفت: بیشتر کارگران این شرکت بالای ۱۰ سال سابقه کار دارند اما با مشکلات زیادی از جمله پرداخت نشدن حقوق و مزایا روبه رو هستند.

وی با بیان اینکه به مدت ۱۲ ماه است حقوق خود را از شرکت کیسون دریافت نکرده ایم گفت: مسئولان این شرکت در پاسخ به کارگران مدعی شده اند این شرکت پولی برای پرداخت حقوق ندارد و اگر اعتباری به این شرکت بدهند با کارگران تسویه حساب خواهیم کرد.

این کارگرمعترض درادامه افزود: هم اکنون پروژه قطار شهری غیر فعال است.

خط قطار شهری اهواز به طول ۲۳ کیلومتر مسیر زرگان تا بقایی را شامل می شود. پیمانکار متروی اهواز شرکت چینی کیسون است که در سال ۱۳۸۵ کار را تحویل گرفت و قرار بود آن را پنج ساله به اتمام برساند اما این طرح با گذشت ۱۰ سال، تنها ۲۸ درصد پیشرفت دارد.

یکی دیگر از این کارگران در گفت‌وگو با خبرنگاری دیگراظهار داشت: من یکی از کارگران شرکت کیسون(پیمانکار پروژه قطار شهری اهواز) هستم که از شهریور ماه سال گذشته تا کنون حقوقم را پرداخت نکرده‌اند.

وی افزود: قبل از عید فطر امسال مبلغ ۳۰۰هزار تومان و نیز پس از اعتراضات کارگران مبلغی در حدود یک میلیون تومان برای ما پرداخت شد و این میزان مجموع پرداختی‌های این شرکت به کارگرانش از شهریور ماه سال گذشته تاکنون بوده است.

این کارگر عنوان کرد: بیش از ۳۰۰نفر همانند من چنین شرایطی را دارند. به ما گفته‌اند که اگر حرف بزنیم اخراجمان می‌کنند برای همین سکوت کرده‌ایم البته ما حتی به نوبخت معاون رئیس جمهور که اواخر سال گذشته از پروژه مترو بازدید داشت موضوع عدم پرداخت حقوقمان را گفته‌ایم ولی بازهم “هیچی” نشد.

کارگر شرکت کیسون ادامه داد: تا کنون یک بازرس اداره کار هم نیامده شرکت و پرس و جو و نظارتی کند البته سه شنبه هفته گذشته به اداره کار رفتیم و آنها گفتند که پیگیری می‌کنیم ولی پس چرا پیگیری نمی‌کنند؟!

دیگر کارگر معترض با بیان اینکه وقتی حقوقمان را مطالبه می‌کنیم ما را به اخراج تهدید می‌کنند، ادامه داد: این مشکل بیش ۳۰۰تا ۴۰۰ کارگر است و اکثر ما مستاجریم و در معیشت خود مانده‌ایم.

وی با اشاره به اینکه کارگرانی که امروز در این تجمع نیامده‌اند از ترس اخراج شدنشان است، افزود: مدیرانمان حقوق تیرماه را هم دریافت کرده‌اند ولی حقوق ما را ۱۲ ماه است که پرداخت نکرده‌اند.

کارگر معترضی که سن و سالی هم گذرانده بود با بیان اینکه بسیاری از مسئولان کشوری از پروژه قطار شهری اهواز بازدید کردند گفت: آنها فقط می‌آمدند نگاهی می‌کردند قولی می‌دادند و می‌رفتند.

وی تصریح کرد: دیگر پروژه‌های متروی کلانشهرها که با پروژه قطار شهری اهواز آغاز شده بود اکنون پایان یافته ولی پروژه اهواز پس از ۱۱سال فقط ۱۰کیلومترش انجام شده است.

این کارگر معترض تاکید کرد: با این روند کاری متروی اهواز شاید تا ۱۵یا ۲۰سال دیگر تکمیل شود

 

شکایت کارگران کارخانه تولید ریزدانه‌های شب‌تاب فراهان نسبت به عدم پرداخت ماه ها حقوق وحق بیمه

چند روز پیش مشکلات و حقوق معوقه ۵ ماهه و حق بیمه پرداخت نشده، سکوت کارگران کارخانه تولید ریزدانه‌های شب‌تاب فراهان را شکست و هر یک از این کارگران برای پیگیری حقوق معوقه خود از مدیر عامل شرکت راهداران در اداره کار، رفاه و تعاون اجتماعی شکایت کردند.

اسعدی، مسئول اداره کار، رفاه و تعاون فراهان با اشاره به موضوع شکایت کارگران گفت: این کارگران برای پیگیری معوقات ۵ ماهه خود از شرکت راهداران، شکایتی تنظیم کرده بوند.

وی افزود: با مراجعه این کارگران به این اداره و پیگیری معوقات، جلسه تعاملی با مدیرعامل شرکت گلاسبید و کارگران برگزار شد تا مشکلات کارگران با تعامل برطرف شود.

اسعدی اظهار کرد: مدیر عامل شرکت گلاسبید متهعد شد که یک ماه از حقوق کارگران را پرداخت کند و با کارگران به غیر از ۲ نفر قرارداد جدید تنظیم شود و کارگران از شنبه هفتم مردادماه امسال دوباره مشغول به کار شوند.

مسئول اداره کار، رفاه و تعاون فراهان ادامه داد: این شرکت در سه شیفت کاری مشغول به کار است و محصول تولیدی هم در بازار فروش مشکلی ندارد اما متاسفانه ضعف مدیریتی و بدهکاری‌های سابق دامن گیر این شرکت شده است و در چرخه تولید این شرکت خلل وارد می کند.

وی تصریح کرد: این شرکت در حال حاضر بالای ۶۰۰ میلیون تومان بدهی به شرکت گاز و حدود ۵۰ میلیون تومان به شرکت برق بدهکار است.

به گزارش یک منبع خبری محلی،این روزها اولین کارخانه تولید ریزدانه‌های شب‌تاب خاورمیانه با مشکلات بسیاری دست و پنجه نرم می کند و بار مشکلات این واحد سکوت کارگران را شکست و برای پیگیری مطالبات خود شکایت کردند.

این شرکت توسط شرکت تعاونی راهداران در شهرک صنعتی تاسیس شد و برای ۲۵ کارگر فرصت شغلی ایجاد کرد. اما نخستین تولیدکننده رنگ دانه‌‌ای کشور پس از ۱۱ سال فعالیت از اواخر سال ۹۴ با مشکلات و تنگناهای شدید مالی مواجه شده است.

محصول تولیدی این شرکت در خط کشی خیابان‌ها و معابر کاربرد دارد. محصولات شرکت نیز بازار خود را دارد تا جایی که تولیداتش توسط راه و شهرسازی خریداری می شود.

از بهمن ماه سال ۹۴، تعطیلی های مکرر بلای جان کارگران این شرکت شده و بیشترین استرس را متوجه کارگران و خانواده های آنها می کند، بیکاری، مرخصی اجباری، حقوق معوقه، دپو شدن محصولات این شرکت قصه تکراری برای کارگران و مسئولان است.

بدهی میلیونی این شرکت به شرکت‌های گاز و برق یکی از پاشنه آشیل‌های این شرکت برای تولید است چراکه چندی پیش اداره برق شهرستان فراهان اقدام به قطع برق شرکت کرد ولی با پا در میانی فرماندار این مشکل مرتفع شد.

این شرکت روز به روز به شرکت های گاز و برق مقروض تر می شود و در حال حاضر شرکت بدهی ۵۰۰ میلیونی به شرکت گاز دارد و ۵۰ میلیون تومان، رقم فیش پرداخت نشده اداره برق است.

اعتراضات کارگری هم دیگر راه به جایی نمی بَرد و کسی دردی از کارگران دوا نمی کند، کارگران سرگردان در ادارات شهرستان برای پیگیری مشکلاتشان در نهایت با رایزنی مسئولان و دریافت یک ماه حقوق معوقه مجدد بر سر کار بازمی‌گردند، پس از چند ماه کار و فعالیت مجددا قصه بیکاری و حقوق معوقه تکرار می‌شود.

در ماه اخیر برق این کارخانه برای چندین بار قطع شد و با خاموشی دستگاه های تولید کارگران بلاتکلیف در پای دستگاه های تولید زانوی غم معیشت به بغل گرفتند، با پا درمیانی مسئولان شهرستانی برق کارخانه وصل شد ولی دوباره نفس های این کارخانه با نبود مواد اولیه تولید به شمارش افتاد و چند روزی است که به دلیل نداشتن مواد اولیه چرخ های کارخانه از کار افتاده است.

کارگران این کارخانه در اعتصاب قبلی جلوی درب کارخانه مدام از بی توجهی مسئولان به وضعیت کارگران این کارخانه گلایه داشتند و بیان کردند؛ مسئولان اصلا به فکر کارگر نیستند و تنها در بازدید از این کارخانه مشکلات کارخانه از جمله بدهی برق و گاز را پیگیری می کنند و به فکر حقوق عقب افتاده کارگران نیستند.

این روزها حقوق معوقه و مشکلات معیشی چرخ زندگی شان را فلج کرده است، یکی از کارگران که نخواست نامی از او در خبر ذکر نشود گفت: باید خجالت خانواده‌مان را بکشیم، چند روز پیش هم شرکت گاز، می خواست گاز خانه ام را قطع کند با التماس و خواهش مهلت گرفتم، به تمام فروشگاه ها و کسبه بدهکاریم؛ آیا مسئولان خودشان می توانند با شرایط ما زندگی کنند؟

وی ادامه داد: متاسفانه مسئولان شهرستان به جای پیگیری مشکلات کارگران، سنگ کارخانه را به سینه می زنند و در پیگیری مطالبات کارگران به دنبال منافع خود، از جمله تشویقی و غیره هستند.

این کارگر بیان کرد: متاسفانه حق بیمه کارگران هم چند ماه پرداخت نشده است و این موضوع برای کارگران مشکل ساز می شود.

وی از فروش محصولاتی که پیمانکار قبلی برای پرداخت سنوات در اختیار مدیر جدید کارخانه قرار داده گفت و ادامه داد: پیمانکار قبلی برای پرداخت سنوات ما، محصولات دپو شده در کارخانه را در اختیار مدیرعامل جدید قرار داده که این محصولات که سهم سنوات ما بود، هم به فروش رفته اما دریغ از اینکه پولی به جیب کارگر برود و حتی عدم پرداخت بیمه کارگری، تعدادی از کارگران که کار را رها کردند و دنبال بیمه کارگری رفتند را به مشکل انداخته است و نمی توانند از مزایای بیمه بیکاری استفاده کنند.

چند ماه پیش هم این کارخانه تولیدات دپو شده خود را در بسته های بدون آرم با قیمتی پایین تر از قیمت بازار به پیمانکاران طلبکار راهداری واگذار می کرد و این موضوع سبب ناراحتی کارگران شده بود.

این شرکت علاوه بر اینکه از ضعف مدیریت کارگرانش حال و روز خوشی ندارد، رعایت سلامت شهروندان فراهانی را هم به فراموشی سپرده است.

در تهیه این محصول از شیشه استفاده می شود. در چرخه تولید این محصول، سیلیس از پسماندهای این محصول است که متاسفانه مورد بی‌توجهی مسئولین ذی‌ربط قرار گرفته و به راحتی در محوطه کارخانه رها شده است.

پسماند محصول تولیدی در فضای کارخانه دپو شده است و پراکندگی گرد و غبار سیلیس موجود در پسماند این کارخانه می تواند مشکلات زیست محیطی را به وجود آورد

 

اخراج۲۰کارگر کارخانه پوشش لوله خوزستان

مدیرعامل شرکت پوشش لوله خوزستان گفت: طی ۶ ماه اخیر به دلیل ارسال سفارش‌ها از سوی سازمان‌ها و شرکت‌های گازی و نفتی به اصفهان، این واحد صنعتی به صورت نیمه‌تعطیل در آمده است تا جایی که حدود ۲۰ کارگر از ۶۵ شاغل در آن که بیشتر از اهالی روستاهای بخش اسماعیلیه هستند، اخراج شده‌اند.

کارخانه پوشش لوله خوزستان درجاده اهواز خرمشهر – ۵ کیلومتر بعد از پل گروه ملی در سال ۱۳۸۵ در زمینی به وسعت ۶ هکتار و توانایی اعمال دو نوع پوشش ( کولتار و بیتومن ) و بهره بری از ۱۰ نفر نیروی کار در شهر اهواز آغاز به کار نمود. با اعمال برنامه های توسعه تا به امروز شرکت توانسته است توانایی خود را افزایش دهد.نتیجه این برنامه های توسعه شامل : افزایش وسعت کارخانه به ۱۷ هکتار ، افزایش ظرفیت اعمال پوشش گرم با ساخت دو کار گاه جدید ، ساخت خط عایق کاری سرد اتوماتیک و تولید علمک گاز ، ساخت کارخانه اعمال پوشش های رنگ داخلی و خارجی با ظرفیت تولید ۲۰۰ متر مربع در ساعت ، افزایش ماشین آلات سنگین و سبک و از همه مهمتر اشتغال زایی برای ۶۵ نفر نیروی رسمی و ۲۰ نفر نیروی پیمانی بومی منطقه بصورت مستقیم بوده است .

 

اجبار مدیریت سامانه BRT1 به رانندگان برای کار کردن با اتوبوس های بدون کولر

در حالی که اتوبوس دو کابین کولر دار هستند و شیشه های آن طوری طراحی شده که شیشه باز نمی شود. در این روزهای گرم تابستان مدیریت سامانه BRT1 رانندگان را مجبور می کند که با اتوبوس هایی که کولر آن خراب است کار کنند.

کار کردن با اتوبوس فاقد کولر علاوه بر اینکه فشار کار برای راننده در هوای گرم تابستان تجدید می کند باعث نارضایتی مسافران نیز هست که در این هوای گرم و ازدیاد مسافر باید سوار اتوبوسی شوند که فاقد کولر که شیشه های آن هم باز نمی شود.  و به همین دلیل دایما مسافران با راننده درگیر می شوند.

مدیریت سامانه BRT1 رانندگانی که به این شرایط اعتراض دارند و با اتوبوس فاقد کولر کار نمی کنند را بر خلاف مقررات تنبیه می کند و آنها را در شفیت کاری که مورد علاقه شان نیست می گمارد و ساعت کاری آنها را جوری تنظیم می کند که فشار کار بر این رانندگان بیشتر شود.

منبع:کانال تلگرام سندیکای کارگران شرکت واحد اتوبوسرانی تهران و حومه

 

تجمع کشاورزان اسفدن دراعتراض به مشکل آب مقابل استانداری خراسان جنوبی

صبح روز ۷ مرداد جاری جمعی از کشاورزان اسفدن در مقابل استانداری خراسان جنوبی خواستار تأمین امنیت و حل مشکل آب کشاورزان اسفدن شدند.

برپایه گزارشات منتشره، جمعی ازاهالی اسفدن برای تامین آب باغات کشاورزی خود در مقابل استانداری خراسان جنوبی تجمع کردند.

یکی از این تجمع کنندگان گفت: رودخانه ای که آب اسفدن را تامین می کند از بالادست این روستا می آید و افرادی مانع از رسیدن آب به روستای اسفدن می شوند.وی افزود: در اثر نرسیدن آب به مزارع مردم اسفدن، کشاورزی مردم نابود شده و افراد در حال مهاجرت از روستاها هستند.

این شهروند اسفدنی بیان کرد: ۷۳۰ هکتار از باغات پسته و زرشک اسفدن خشک شده و چندین سال است که مردم حتی یک سانتی متر مربع گندم نکاشته اند.

همچنین مردم اسفدن خواستار اجرای قانون و تامین امنیت آب منطقه خود شدند.

 

چابهار از عرش تا فرش/مردم سیستان و بلوچستان در انتظار معجزه

بسیاری از مردم سیستان و بلوچستان از بیکاری به مشاغل خطرناکی چون سوخت‌بری و قاچاق روی‌ آورده‌اند تا درآمدی برای گذران امور خانواده کسب کنند این درحالی‌ست که منطقه آزاد تجاری چابهار پس از 27 سال؛ هنوز هیچ موقعیت شغلی برای شهروندان خود به‌وجود نیاورده است.

به گزارش خبرنگار ایلنا، منطقه آزاد تجاری چابهار حدود ۲۷ سال پیش با انگیزه توسعه اقتصادی در منطقه جنوب شرق ایران احداث شد که در ادامه قرار بود با تاسیس کارخانه‌های تولیدی، صادرات و واردات به اشتغال‌‌زایی در کشور کمک کند. چابهار باتوجه به موقعیت مکانی خود می‌توانست راه ارتباطی ایران با کشور پاکستان، کشورهای حوزه خلیج فارس، هندوستان و آب‌های آزاد باشد و با پهلو گرفتن کشتی‌ها برای صادرات و واردات وضعیت اقتصادی مردم سیستان و بلوچستان رونق بگیرد.

این در حالی است که اکنون طبق گفته مرکز آمار ایران حدود ۱۰ درصد از مردم سیستان و بلوچستان از بیکاری رنج می‌برند و همچنین مردم این استان طبق آمار بانک مرکزی رتبه آخر را در پس‌انداز بانکی به خود اختصاص داده‌اند.

حالا ۲۷ سال از آن روزها می‌گذرد. امروز بعد از سال‌ها عده‌ای می‌گویند در چابهار وضعیت کاملا مطلوب است و در مقابل عده‌ای از وضعیت موجود انتقاد می‌کنند. خبرگزاری ایلنا برای بررسی وضعیت کنونی این منطقه آزاد با ساکنان چابهار گفت‌وگوهایی انجام داده است.

اسحاق یکی از ساکنان چابهار است که سال‌ها پیش برای ساختن کارخانه موادغذایی به این شهر مهاجرت کرد ولی با ناملایمت‌هایی روبه‌رو شد و اکنون در چابهار یک فروشگاه مواد غذایی دارد. او درباره چگونگی وضعیت در چابهار به خبرنگار ما گفت: ۱۷ سال پیش برای احداث کارخانه تولید محصولات غذایی به چابهار آمدم. پس از تحقیقات و توافقات اولیه با مسئولان وقت منطقه برای گذراندن دوره‌های آموزشی و همچنین خرید دستگاه‌ها اقدام کردم و حتی در این مورد قرارداد هم به ثبت رساندم. بعد از انجام هماهنگی‌های لازم به چابهار بازگشتم تا کلنگ احداث کارخانه را به زمین بزنیم. برنامه‌ریزی‌های ما باتوجه به موقعیت منطقه و نزدیکی آن به دو کشور پاکستان، افغانستان و همچنین کشورهای حوزه خلیج فارس می‌توانست به ثمر بنشیند ولی هیچ‌کدام اجرایی نشد.

اسحاق درباره علت شکست برنامه‌ریزی‌های خود ادامه داد: شاید هیچ وقت برای ارتقای منطقه برنامه‌ریزی دقیقی انجام نگرفت. درصورتیکه هرچه بیشتر در چابهار زندگی می‌کنم به پتانسیل‌های اقتصادی این منطقه بیشتر پی می‌برم ولی هیچکس به طرح‌های اقتصادی ما توجهی نمی‌کند. سال‌هاست اینجا زندگی می‌کنم. نه‌تنها وضعیت اقتصادی چابهار پیشرفتی نداشته بلکه اوضاع از نظر شهروندی خیلی مناسب به نظر نمی‌آید. هنوز بسیاری از خیابان‌ها آسفالت نشده‌اند. ما می‌توانستیم از این بیابان برای ایجاد اشتغال استفاده کنیم و نه‌تنها در استان بیکار نداشته باشیم بلکه می‌شد از استان‌های دیگر هم کارگر و سرمایه جذب کرد اما هیچ پیشرفتی حادث نشد.

این کارگر به شکستِ برخی سرمایه‌گذاران در چابهار اشاره کرد و گفت: بسیاری از افراد مانند من برای شروع به‌کار به چابهار مهاجرت کردند اما تعداد زیادی از آنها بازگشتند و البته هنوز عده‌ای مانند من مانده‌ایم. جالب است به این نکته هم اشاره کنم که اولین فردی که برای سرمایه‌گذاری به منطقه آمده بود؛ بعد از چند سال با از دست دادن همه سرمایه‌اش اینجا را ترک کرد.

اسحاق درمورد وضعیت کنونی خود هم گفت: حالا به فروش مواد غذایی مشغولم و در انتظار یک اتفاق مثبت هستم. بعد از روی کار آمدن دولت روحانی وضعیت تغییراتی به وجود آمده و حالا به چهار سال دوم دولت امیدوارم تا شاید بتوانم طرح خودم را اجرایی کنم.

او ادامه داد: ما توان آن را داریم که خودمان انوع محصولات را تولید و از موقعیت صادرات استفاده کنیم در مقابل تنها واردات داریم. همه مغازه‌ها و غرفه‌ها در اینجا پر از محصولات چینی هستند. وقتی مسافران اینجا می‌آیند فقط محصولات متوسط و بی‌کیفیت چینی خریداری می‌کنند. وقتی این صحنه را می‌بینم هزار افسوس می‌خورم که چرا نمی‌توانیم برخی محصولات ایران را به دیگر کشورها صادر کنیم.

وی در تشریح وضعیت معیشتی مردم چابهار گفت: طبعا چون کارشناس اقتصادی نیستم نمی‌توانم ارزیابی درستی داشته باشم ولی باتوجه به وضعیتی که ما به صورت عینی در شهر مشاهده می‌کنیم، مردم وضعیت معیشتی مناسبی ندارند. اگر این وضعیت نامش فقر نیست پس شاید فقر تعریف دیگری دارد! البته به این نکته هم باید اشاره کنم که عده‌ای در چابهار ویلانشین هستند. آنها در شرایطی که کارگران اینجا حداکثر حقوق‌شان به یک میلیون هم نمی‌رسد در بهترین وضعیت زندگی خود را می‌گذرانند. اگر خودتان تشریف بیاورید شاهد شکاف این دو قشر خواهید بود.  

عباس در چابهار یک کارگاه تولیدی دارد و جز اولین سرمایه‌گذارانی است که وارد منطقه شده‌ است. او بعد از گذشت سال‌ها زندگی در منطقه آزاد می‌گوید: یک ربع قرن از روزی که فنس‌ها را کنار زدیم و وارد چابهار شدیم، می‌گذرد. قیمت زمین‌ها رفته رفته افزایش پیدا کرده و چنان که پیش‌بینی می‌شد عده زیادی به منطقه مهاجرت کرده‌اند. ساختمان‌ها و آپارتمان‌های زیادی ساخته شده و کم‌کم غرفه‌ها بازشده و رونق وارد چابهار شد.

این سرمایه‌گذار چنین ادامه می‌دهد: رونق چابهار سیر سعودی خود را تا سال ۸۰ ادامه داد ولی بعد از اینکه خارج کردن اجناس از چابهار با محدودیت روبه‌رو شد، وضعیت تغییر کرد. این موضوع ضربه‌ی محکمی به اقتصاد منطقه زد. مردم فکر می‌کردند که این محدودیت‌ها به زودی برداشته خواهد شد و به آینده امیدوار بودند ولی بعد از چند ماه شهر شروع به خلوت شدن کرد.

عباس اشاره‌ای هم به وضعیت دولت‌ کرده و ادامه می‌دهد: وقتی به سال‌های آخر دولت اصلاحات نزدیک می‌شدیم، همه امیدوار بودند که در دولت بعد تغییراتی به وجود بیاید که به نفع منطقه است. انتخابات برگزار شد و در دوران رئیس‌جمهور بعد؛ نه‌تنها چیزی تغییر نکرد بلکه باتوجه به تحریم‌ها و مشکلات اقتصادی کشور؛ ساکنان منطقه نیز در مرداب فرو رفتند. این وضعیت هشت سال ادامه داشت و هر روز امنیت شهر کاهش یافت.

این کارفرما درمورد وضعیت کارگران چابهار در دوران دولت خدمت‌گذار گفت: کارگرانی که در شهر هنوز باقی مانده بودند در هشت سال احمدی‌نژاد به شغل‌های کاذب روی آوردند و با قاچاق؛ امورات زندگی را می‌چرخاندند. مسئولان خارج کردن اجناس را به خارج از چابهار محدود کردند و از سوی دیگر قاچاق کالا رواج پیدا کرد تا مشکلات ما افزایش پیدا کند.

او با اشاره به سودهای کمرشکن بانک‌ها ادامه داد: پس از اینکه منطقه آزاد چابهار نتوانست جواب‌گوی سرمایه‌گذاری‌ها باشد؛ بانک‌ها، خانه‌ها و غرفه‌ها را بابت بدهی‌ها ضبط کردند تا اینکه سرمایه‌گذارها دست از پا درازتر بدون حتی یک ریال سود چابهار را ترک کردند. سودهای بانکی در منطقه به ۳۲ درصد هم می‌رسد که اصلا عادلانه نیست اما اینجا کسی حرف از عدالت نمی‌زند. سودهای بانکی در چنین شرایطی آنقدر به مردم فشار آورد که کمر اقتصاد ما را شکست. آپارتمان‌ها خالی شد و نیروهای کار و سرمایه‌گذارها فرار را به قرار ترجیح دادند.

این شهروند با اشاره به وضعیت شهرسازی در چابهار گفت: من نمی‌خواهم از کسی انتقاد کنم یا حرف‌های کلیشه‌ای بزنم ولی برای عدم رسیدگی به وضعیت شهر می‌خواهم یک مثال بزنم و آن اینکه بعداز گذشت ۲۷ سال هنوز ناوگان حمل و نقل شهری نداریم تا در شهر به راحتی تردد کنیم. حتی برای احداث شهر احتمالا از چند مهندس نقشه‌کش استفاده شده است.

این شهروند چابهاری با بیان این مطلب که در این منطقه از سرمایه‌گذاران هیچ حمایتی نشده است و در این میان تنها چند نفری احتمالا موفق شده‌اند ماهی خود را از آب بگیرند، بر این موضوع تاکید دارد که: در مجموع نتایج خوبی در منطقه به دست نیامده و اگر روند موجود ادامه یابد، نتیجه‌ی مطلوبی به دست نخواهد آمد.

عباس از وضعیت کارگران منطقه هم گلایه دارد و می‌گوید: یکی دو سال پیش به خانه یکی از کارگرانم رفتم و وضعیت زندگی او را از نزدیک دیدم. بعد از آن سعی کردم تا جایی که ممکن است به آنها حقوق بیشتری بپردازم ولی در این شرایط باید پول داشته باشم که بتوانم به آنها دستمزد بیشتری پرداخت کنم.

او می‌گوید: سال گذشته تنها ۶ واحد تولیدی در چابهار مشغول به‌ کار بود. آنها هم با سیلی صورت خود را سرخ می‌کردند وگرنه اینجا که خبری نیست. همه فقط ابراز امیدواری می‌کنند تا شاید در آینده اتفاق خوبی رخ دهد. البته این را هم اضافه کنم که بعد از برجام اتفاقات کمی اوضاع تغییر کرد.

محمدنعیم امینی‌فرد (رئیس مجمع نمایندگان استان سیستان و بلوچستان در مجلس) اعتقاد دارد که به دلیل نبود زیرساخت‌های لازم، منطقه آزاد چابهار هنوز به شکوفایی نرسیده است.

رئیس مجمع نمایندگان استان سیستان و بلوچستان در مجلس می‌گوید: برای بهبود وضعیت کنونی منطقه آزاد تجاری چابهار طرح‌هایی مانند ریل‌کشی راه‌آهن از چابهار به زاهدان، ارتقای وضعیت فرودگاه منطقه و همچنین گسترش راه‌ها و اتوبان‌های بندر چابهار در دست انجام است.

امینی‌فرد با امیدوار خواندن وضعیت چابهار گفت: امیدواریم در دولت دوم روحانی پیوستِ اجتماعی در منطقه افزایش پیدا کند تا با این اتحاد و همچنین به‌کارگیری نیروهای بومی بتوانیم چرخ منطقه آزاد چابهار که پتانسیل اقتصادی بسیار بالایی دارد را بچرخانیم.

وی با اشاره به وضعیت معیشتی مردم این منطقه می‌گوید: منطقه آزاد چابهار به یک بارانداز محصولات درجه دوم خارجی تبدیل شده اما می‌توانیم با تقویت زیرساخت‌ها و تاسیس کارخانه‌های مختلف از نیروی کار بومی استفاده کنیم تا وضعیت معیشتی مردم بهبود پیدا کند.

 

اجاره مسکن در تهران ۱۱ درصد گران شد

در تیرماه امسال نرخ اجاره مسکن در تهران ۱۱ درصد و در کل کشور ۹.۳ درصد افزایش یافت.

به گزارش خبرنگار اقتصادی خبرگزاری تسنیم، گزارش بانک مرکزی از تحولات اجاره بهای مسکن حاکی است: در تیرماه سال 1396 شاخص کرایه مسکن اجاری در شهر تهران و در کل مناطق شهری نسبت به ماه مشابه سال قبل به ترتیب 11 و 9.3 درصد رشد نشان می‌دهد.

بنابراین گزارش، ماهیت قراردادهای اجاره مسکن که غالباً یک ساله تنظیم می‌گردند و نیز اثرپذیری شاخص اجاره‌بهای مسکن از سیاست‌های کنترل و مهار تورم، سبب تغییر متناسب اجاره‌بها با تحولات نرخ تورم در کشور شده است.

خاطر نشان می‌نماید سهم هزینه مسکن (اجاره‌ بهای مسکن اعم از شخصی و غیرشخصی) در محاسبات شاخص کل بهای کالاها و خدمات مصرفی (براساس سال پایه 100=1390) معادل 28.4 درصد می‌باشد.

 

پژو ۲۰۷i اتومات در بازار ۵۰.۵ میلیون تومان شد/هجوم دلالان به سود ۳ میلیونی

در حالی مردم در ثبت نام پژو۲۰۷.آی اتومات با مشکل مواجه شدند که قیمت امروز این خودرو در بازار ۵۰ میلیون و ۵۰۰ هزار تومان شده است.

مرحله دوم فروش پژو207.آی اتوماتیک در حالی صبح امروز آغاز شده که کمتر کسی امکان ثبت در سایت فروش ایران خودرو را پیدا کرده و اکثر مردم با اخطارهای سایت روبه رو شده اند. جالب اینکه از ساعت 10:41 سایت فروش بسته شده و دیگر کسی امکان ثبت نام ندارد.

مشکلات مردم در ثبت نام این خودرو در حالی به وجود آمده که قیمت پژو207.آی اتوماتیک امروز در بازار به 50 میلیون و 500 هزار تومان رسیده است. بنا بر اذعان فعالان بازار خودرو اختلاف قیمت 3 میلیون تومانی این خودرو بازار دلالی را رونق داده و همین امر باعث شده تا حاشیه بازار این محصول زیاد شود.

البته فروشندگان خودرو معتقدند فروش پژو207.آی اتوماتیک در مرحله اول بسیار محدود بود و در مرحله دوم هم به نظر می رسد مردم عادی نتوانند به راهی این خودرو را خریداری کنند.

در حال حاضر ایران خودرو پژو207.آی اتوماتیک را 47 میلیون و327 هزار تومان قیمت گذاری کرده اما رونق بازار این محصول و کمبود عرضه قیمت آن را به بیش از 50 میلیون تومان رسانده است.

 

شالیزارهای جنوب پایتخت بوی فاضلاب می‌دهد

برنج تهرانکنار کیلویی چند؟

شالیزارهای جنوب تهران با آن برنج فرد اعلایش که با فاضلاب و چاه‌های غیرمجاز آبیاری می‌شود، یکباره از زمین‌های کویری با کوره‌های آجرپزی زمان آباد پرت‌تان می‌کند به حوالی رشت و انزلی. ترانه‌های شمالی و حال و هوای شالیزارهای گیلان و مازندران را فراموش کنید، با ما همراه شوید تا باهم سری بزنیم به جنوب تهران؛ اشرف آباد، محمودآباد و زمان‌آباد شهرری.

به گزارش اقتصادآنلاین ، ایران نوشت : در نقش خریدار زمین کشاورزی به اسلام آباد(اشرف آباد سابق) می‌روم تا با اهالی محل و بنگاه‌های معاملات ملکی صحبت کنم. گاراژ ابتدای خیابان شهید رستگار، پر از ماشین‌های اسقاط شده است و مرغ و خروس‌هایی که لا به لای ماشین‌ها دنبال دانه می‌گردند. چند مرد هم در سایه یک ماشین نشسته‌اند. علی با لباس‌های سرتا پا خاکی جلو می‌آید. از او آدرس زمین‌های برنجکاری شده را می‌پرسم اما به جای آدرس دادن می‌پرسد: «برای زمین خریدن آمده‌ای؟» و بعد با دست آدرسی فرضی از زمین‌های برنجکاری شده را در هوا ترسیم می‌کند و شروع می‌کند به گفتن افسانه‌هایی درباره شالیزارهای این منطقه: «برنج می‌دهد این هوا. برنج شمال؟ هه هه هه برنج اینجا را ندیده‌ای که. اصلاً عجیب و غریب است!» مرد دیگری هم از پشت ماشین‌ها بیرون می‌آید. زیرپوش حلقه‌ای مشکی به تن دارد، نزار و لاغر. می‌گوید: «چند متر زمین می‌خوای؟ من خودم کلی زمین سراغ دارم؟ 500 متر هزار متر. نزدیک محل، دور از محل. همه جوره هست. توی همه هم برنج می‌کاریم.» دوتایی شروع می‌کنند به تعریف از برنج این منطقه و درهم و برهم آدرس می‌دهند.

وارد محل می‌شوم. خانه‌ها آجری و کوتاه هستند. گرمای ظهر تابستان خیابان‌ها را خلوت کرده و گوشه‌های پیاده‌رو آدم‌های مچاله نشسته‌اند. نخستین بنگاهی را که می‌بینم داخل می‌روم. پیرمردی با جثه کوچک و خالکوبی روی دست، روی صندلی نشسته و مرد میانسالی پشت میز مدیریت. خودم را خریدار زمین برنجکاری معرفی می‌کنم. طاهری که پشت میز نشسته، می‌گوید: «زمین با قواره‌های مختلف اینجا هست ولی یک گزینه دارم 2 هکتاری، تویش برنج می‌کارند. روزی یک ساعت و نیم حقابه دارد. برای برنج هم یک چاه دارد که شبانه روز زمین را سیراب می‌کند. بالاخره شالیزار غرقابی آب می‌خواهد. متری 15 تومان.» پیرمرد با صدایی خفه می‌گوید: «امسال اینجا اکثر زمین‌ها برنجکاری شده. همه هم یک چاه توی زمین خودشان دارند

خبرهای کمبود آب و کمبود منابع زیرزمینی هنوز به زمان آباد و اشرف آباد نرسیده. آنها تا همین چند وقت پیش توی زمین‌های‌شان بلال می‌کاشتند کیلویی 2 هزار و 500 تومان و حالا برنج می‌کارند کیلویی 13 هزار. خب کدام بهتر است؟

مهدی نبش میدان امام حسین بنگاه دارد. او ما را به سمت جاده‌های خاکی پشت اشرف آباد می‌برد تا زمین‌های برنجکاری را نشان‌مان دهد. توی راه از قیمت‌های زمین می‌گوید. او از کاشت برنج در این منطقه اطلاعات جالبی دارد: «نخستین بار 5 یا 6 سال پیش یک نفر به سرش زد که توی این زمین‌ها برنج بکارد. 4 هکتار را زیر کشت برد و محصول واقعاً خوبی گرفت. سال بعد همه زمین‌ها پر از برنج شد. محلی‌ها که دیدند واقعاً برنج، خوب عمل می‌آید همه وارد کار شدند و برنج کاشتند تا تقریباً دو سال پیش که دیگر اجازه کاشت برنج را به کسی ندادند. اما امسال دوباره خیلی‌ها برنج کاشتند. زمین‌دارها می‌گویند از بالا اجازه دادند که امسال برنج بکاریم

واقعا چه کسی به مردم اجازه داده که در این منطقه از تهران برنج بکارند؟ برنجی که برای به عمل آمدنش باید تمام مدت زمین غرق آب باشد. مهدی می‌گوید: «تقریباً هر کسی وارد کار کاشت برنج در این منطقه شد، بارش را بست. ماشاءالله همه الان یک ماشین شاسی بلند زیر پایشان گذاشته‌اند و رفته‌اند بالای شهر.» کمی از نوع سؤال‌هایم مشکوک شده و با اینکه چند بار لا به لای حرف‌هایش از زمین‌های بزرگ حرف می‌زند، ترجیح می‌دهد ما را با خود آنجا نبرد. ولی آدرس می‌دهد که از خیابان شهدا برویم به سمت جاده قرچک ورامین. قرچک و ورامین یا رشت  و انزلی؟

در راه رسیدن به اتوبان زمین‌های پراکنده برنج را می‌شود میان زمین‌های زراعتی بلال دید. پیرمردی از راه باریک گلی به سمت جاده می‌آید. از خورجین و شلوار پاچه گلی‌اش می‌شود فهمید که از سر کار روی زمین برمی‌گردد. پیرمرد خانه‌اش توی همین محل است. کارگر زمین برنجکاری است که چند زمین آنطرف‌تر قرار دارد. سر حرف را با او باز می‌کنم. اسمش محمد است و سال‌هاست روی زمین مردم کار می‌کند: «این چند سال که زمین‌ها کمتر کار داشت، توی باغ کار می‌کردم اما صاحب باغ گفت بیا برو روی زمین. امسال برنج کاشتیم و کار زیاد شده.» از سود کار و قیمت برنج و زمین می‌رسیم به اینکه چه شد امسال بعد از چند سال ممنوعیت، دوباره همه به فکر کاشت برنج افتادند؟ می‌گوید: «راستش را بخواهی، امسال هرکس برنج نکاشته پشیمان است. اول یکسری آمدند گفتند امسال گیر نمی‌دهند و بکاریم. چند نفر هم شروع کردند و بقیه هم کاشتند ولی یک عده ترسیدند و نکاشتند. حالا هم پشیمان شده‌اند. واقعاً نمی‌دانم چه شد که امسال گیر ندادند. پسرم می‌گوید شاید برای انتخابات سرشان شلوغ بوده

جاده قرچک ورامین چیزی کم از کمربندی‌ فریدونکنار به بابلسر ندارد. دو طرف خیابان پر از شالیزار است. زمین‌های پای کوه‌های خشکی که غرق آبند و نشا‌های برنج زیر آفتاب. کنار جاده پیاده می‌شوم تا از نزدیک شاهد این تعارض عجیب و غریب مکانی باشم. نشاء برنج در بیابان‌های جنوب تهران! کمی نزدیک‌تر که می‌شوم، چیزی شبیه گندآب یا فاضلاب به جای آبی که در زمین رها کرده‌اند، دماغم را پر می‌کند. زیر نشاء، سیاه و لجن بسته است. زمین پشت زمین. پیاده می‌شوم و نگاه می‌کنم. تقریباً بیشتر زمین‌ها همین وضعیت را دارند. لجنی سیاه پای برنج‌های سبز. بعضی هم شبیه مردابی شده که رویش پر از جلبک است. اما بعضی سیرآب و تمیزترند. خیابان را دور می‌زنیم تا ببینیم واقعاً چه خبر است.

مردی گوشه اتوبان با بیل مشغول باز کردن راه آب است. کارگر افغان با کلاه حصیری راه فاضلاب را باز می‌کند. پشتش تا چشم کار می‌کند زمین برنجکاری شده است و آب کثیف و لجن بسته از راه آب وارد زمین‌ها می‌شود. خودش می‌گوید «آب جوب» است. یعنی همان فاضلاب. از او می‌پرسم چاه ندارید؟ می‌گوید: «نه چاه نداریم. اجازه چاه زدن نداریم. از همین آب استفاده می‌کنیم.» همین‌طور که جلبک و کف روی آب از جلوی چشمانمان وارد راه آب می‌شود، تأکید می‌کند که «آب تمیزی است» انگار به عمرم آب تمیز ندیده‌ام. با خودم می‌گویم، عجب سودی دارد و عجب وسوسه برانگیز است این شالیکاری که خیلی‌ها حاضرند بدون آب هم برنج بکارند! آب نبود هم نبود، فاضلاب که هست.در راه بازگشت انگار که از فریدونکنار یا رشت برگشته باشم، دوباره به شالیزارهای جنوب تهران فکر می‌کنم و بی‌اختیار خنده‌ام می‌گیرد. کشت برنج در تهران؛ این هم از نوبرانه‌های مدیریت شهری است. نشنیده بودم فاضلاب برای برنج این همه خوب باشد. به حرف‌های علی فکر می‌کنم که می‌گفت برنج می‌دهد این هوا. برنج شمال؟ هه هه هه برنج اینجا را ندیده‌ای که. اصلاً عجیب و غریب است.

 


اتحادیه آزاد کارگران ایران تاریخ: 26/5/1396 تماس با ما: k.ekhraji@gmail.com
استفاده از اخبار و مطالب این سایت با ذکر منبع آزاد است www.ettehadeh.com