به سايت اتحاديه آزاد کارگران ایران خوش آمديد

نقدی بر طرح «کاج»؛ کارورزی یا بیگارورزی؟

احسان محمدی - فعال دانشجویی

در لغت نامه آمده است که بیگاری به معنای کار کشیدن اجباری از انسان ها بدون پرداخت دستمزد است. بنا به این تعریف نمی توان از طرح «کاج» به عنوان بیگاری کشیدن از فارغ التحصیلان نام برد. چرا که به گفته مسئولین حقوق ناچیزی به کارورزان پرداخت خواهد شد.
در سالهای اخیر صحبت کردن از بیکاری جوانان، بخصوص بیکاری فارغ التحصیلان دانشگاهی رسانه های رسمی را تسخیر کرده است و متولیان و مسئولین کشور از این موضوع ابراز ناراحتی کرده اند. حتی رهبر جمهوری اسلامی ایران در خرداد ماه سال 1395 در دیدار با نمایندگان مجلس فرمودند : « شرمندگی این حقیر از اینکه جوانی بیکار با دست خالی به خانه می‌رود، کمتر از خود او نیست».
اما برای من جوان و فارغ التحصیل مهم تر از بیکاری ، راه مقابله با آن است.
طرح “کاج” (کارانه اشتغال جوانان) که ابتدا در پنجمین جلسه شورای عالی اشتغال دولت نهم در دستورالعملی تحت عنوان” طرح کارورزی دانش آموختگان دانشگاهی” به پیشنهاد وزارت کار و امور اجتماعی وقت به تصویب رسیده بود در دولت یازدهم با جدیت بیشتر پیگیری شده است و از شنبه 23 اردیبهشت ماه 1396 بناست تا ثبت نام کارورزان شروع شود.
هر آنچه از این طرح تا به امروز به صورت علنی اعلام شده است این است که کارورزان مشمول بیمه تأمین اجتماعی نمی شوند. کارورزان برای مدت محدود 11 ماه توسط کارفرمای بخش خصوصی استخدام می شوند. حداقل دستمزد تعیین شده برای نیروی کار برای آنها در نظر گرفته نمی شود (در اخبار و اطلاعیه های منتشر شده از ماهی 90 هزار تومان تا ماهانه نزدیک به 400 هزار تومان برای دستمزد کارورزان صحبت می شود). کارورزان تنها مشمول بیمه حوادث خواهند شد.
من جوان فارغ التحصیل بعد از یازده ماه که با حقوق ناچیز در اختیار کارفرما قرار بگیرم اخراج خواهم شد. اخراج می شوم به این دلیل که موج جدیدی از فارغ التحصیلان دانشگاهی وارد کارگاه ها و مراکز صنعتی خواهند شد.
فشار به کارگران افزایش خواهد یافت و با کوچکترین اعتراض در مورد کم بودن دستمزد و یا حقوق معوقه شان از کار اخراج خواهند شد چرا که میلیون ها جوان بیکار در صف ورود به محل کار قرار دارند.
راه مقابله با بیکاری اعطای این امتیازات به سرمایه داران که همواره سعی در سود بیشتر و بیشتر خود دارند و تا حد امکان تلاش می کنند از نیروی کار بیشترین بهره را ببرند و کمترین دستمزد را پرداخت کنند، نیست.
راهکار مقابله با بیکاری فراهم کردن شرایط و ابزار تولید برای خود بیکاران است. امروزه هر آنچه توسط متولیان جامعه در حال اجرا است با آن در تضاد است و برنامه ها و مصوبات در تلاش برای به انقیاد درآوردن بیش از پیش نیروی کار است.
اما با وضعیت کنونی و عینی جامعه راهکار موجود کاهش ساعات کار است، ساعت کاری که در بسیاری از مراکز تولیدی بیش از 10 و 12 ساعت است. از سود سرمایه داران و رانت خواران کاسته شود و دستمزد واقعی کار به نیروی کار پرداخت شود. با این کار نه تنها از فشار مضاعفی که کارگران به علت بالا بودن ساعت کاری خود متحمل می شوند کاسته می شود. بلکه جوانان نیز صاحب کار می شوند؛ کاری که با دستمزد واقعی بتوانند زندگی خود را ادامه دهند.
تنها اتحاد است که می تواند از هستی ما و حقوقمان در جامعه دفاع کند.

 


اتحادیه آزاد کارگران ایران تاریخ: 29/6/1396 تماس با ما: k.ekhraji@gmail.com
استفاده از اخبار و مطالب این سایت با ذکر منبع آزاد است www.ettehadeh.com